Sot shënohet ditëlindja e Ismail Qemali Bej Vlorës (24 janar 1844), një nga figurat më të mëdha të historisë kombëtare shqiptare dhe themeluesi i Shtetit Shqiptar. Me një veprimtari të gjatë politike dhe shtetërore, ai luajti rol kyç në procesin e pavarësimit të Shqipërisë dhe në konsolidimin e institucioneve të para shtetërore.

Ismail Qemali ka shërbyer si nëpunës dhe deputet i Perandorisë Osmane, ku fitoi përvojë të rëndësishme në administratën e lartë shtetërore, duke kontribuar edhe në hartimin e Kushtetutës Osmane. Megjithëse vinte nga një familje e vjetër bejlerësh, rrethanat historike dhe përfshirja e familjes së tij në kryengritjet e Tanzimatit ndikuan në rrugëtimin e tij politik dhe ideologjik. Bindjet e tij reformiste dhe qëndrimet kritike ndaj politikave shtypëse e detyruan për një periudhë të largohej nga Perandoria Osmane.

Pas Revolucionit të vitit 1908, Ismail Qemali u rikthye në jetën politike dhe u zgjodh deputet, duke u shndërruar shpejt në një nga zërat më të fuqishëm në mbrojtje të të drejtave të shqiptarëve. Ai kundërshtoi ashpër politikat e Xhonturqve ndaj vilajeteve shqiptare dhe bashkëpunoi me përfaqësues shqiptarë të të gjitha rrymave politike për organizimin e kryengritjes së vitit 1912, e cila hapi rrugën drejt shpalljes së Pavarësisë.

Në prag të Luftës së Parë Ballkanike, Ismail Qemali u angazhua në diplomaci intensive, duke udhëtuar drejt Vjenës për të siguruar mbështetje dhe garanci ndërkombëtare për pavarësinë e Shqipërisë. Më 28 Nëntor 1912, ai shpalli Pavarësinë në Vlorë dhe mori drejtimin e Qeverisë së Përkohshme, duke shërbyer si Kryeministër i parë dhe Ministër i Jashtëm deri në vitin 1914.

Në vitet e fundit të jetës, i tërhequr nga politika aktive, Ismail Qemali i la trashëgimi historisë kujtimet e tij, të cilat u botuan pas vdekjes në veprën “The Memoirs of Ismail Kemal Bey”. Sot, në ditëlindjen e tij, Ismail Qemali kujtohet si simbol i vizionit shtetformues, unitetit kombëtar dhe përpjekjes së palëkundur për lirinë dhe pavarësinë e Shqipërisë.